Zeeziekte

vrijdag 01 april 2016 - 15:13

 'k Fantaseer graag over de tijd dat muziek nog niet kon worden vastgelegd, en je in 1894 met de stoomboot naar St. Louis moest om daar een eenmalig concert mee te maken. Van die ene trompettist, die je alleen van naam kende en een krantenstuk. Wat zou je ervan onthouden? Of zou je te zeer afgeleid zijn door de reis, de concertzaal, de kostuums?

 Vaak heb ik op mooie momenten de indruk 'dit blijft altijd bestaan'. Waar en hoe weet ik niet, maar ik ben er zeker van. En zeg het ook met grote stelligheid tegen wie bij me is. Zou het me in 1864 in St.Louis net zo zijn vergaan? Juist niet, vrees ik. Je kunt momenten niet bestellen. Juist niet.

 Het boek 'Tijd' van de wijsgeer Rüdiger Safranski zegt: 'Met onze moderne communicatiemiddelen lijken we de tijd naar onze hand te kunnen zetten: we kunnen van elk moment nu maken. Maar daarmee offeren we ook iets op, iets wezenlijks: het hoort tijd te kosten om een ervaring te verwerken en als die tijd er niet is, wordt de ervaring steeds minder waard.'

 Tja. 't Zou kunnen. Of niet. Filosofie is erg rekbaar. Wat hield ik over van mijn bootreis en concert in 1894? Zeeziekte?