I.M.Alpenkreuzer

Altijd gedacht dat de Alpenkreuzer ergens in Beieren werd gemaakt. Maar in april kwam het bericht dat de firma na 48 jaar failiet is gegaan en gevestigd was in Sliedrecht. De laatste 11 werknemers zijn ontslagen. Er is te weinig vraag meer naar klapcaravans en vouwwagens.Google 'Alpenkreuzer' , wat je tegenkomt is rouw. Een golf van weemoed.

De Alpenkreuzer heeft ook mijn jeugd getekend. Hij hing achter een Renault Dauphine, die hem amper trekken kon. Nog ruik ik de geur van schroeiende koppelingsplaat. Soms moest het gezin (drie kinderen) bij steile hellingen eruit en duwen. Hij was ook veel te zwaar geladen, zijn buik zat vol blikken witte bonen in tomatensaus en ballen gehakt in eigen jus. Autowegen had je nog nauwelijks, eind jaren '50. Nooit waren de files langer. Traag ging het door de hete centra vol stoplichten van Auxerre, Avallon, Dijon en Valence naar de Mediterranée of over de Brenner naar het Gardameer.. Achteruitrijden, manoeuvreren naar een plekje op de camping, en dan het waterpas neerzetten en uitklappen. Het waren vraagstukken apart waarover veel gesproken is onder de luifels van de voortenten. Bij het scharen sneuvelde menig achterlichtje. De permanente paniek waarin zich die gezinsvakanties voltrokken heeft zich in mijn hoofd gehecht aan de Alpenkreuzer. Maar wat een vernuft. Dat keukentje ook!Huiskamervraag: komt de Alpenkreuzer voor in de Nederlandse literatuur?