tekst van Michel van de Waart, vormgegeven door Ivo Bakkes (niet uit de bundel 'Gedichten', die alleen tekst geeft)

Michel van de Waart

Op donderdag 29 juni was ik bij de eindexamen manifestatie van de eerste lichting studenten van de afdeling Schrijven aan de Rietveld Academie (GRAS). De geest woei. Dat het een aard had. Hoe moet je het zeggen? Luister naar het verslag in de Avonden. Daar trof ik ook Michel van de Waart, die vertelde over zijn gefilmde portretten van oude mensen, die eigenlijk foto's zijn waarin alleen af een toe een ooglid beweegt of een mondhoek trekt. Michel gaf zijn modellen de instructie 'te poseren als voor een foto'.Dat levert gezichten op waaruit je een mensenleven afleest. We fantaseerden een heel tv-kanaal met gezichten, op deze manier in beeld gebracht. Door een 'bewakingscamera'. Het staren in ere hersteld.Ik kreeg een bundeltje met veertien gedichten van hem.Ook op die gedichten kun je blijven staren.

we zouden naar het museumwe houden onze jassen aanwe lopen door de zalenals iederen slaaptde beelden zijn ingepaktde muren zijn witwe trekken een horizon met een sleuteldit is geen oefeningwe kunnen maar met één oogtegelijk kijken

De avonden (ma) 2006 03 jul 2006 uur 3
Beluister fragment