De wereld wankelt. Ik heb koorts en ben duizelig. Het is zaak het hoofd stil te houden. Korte voorstellingen krijg ik, in sepia, als oude foto’s en in de mond en neusholte ongevraagde smaak van chocola. Daarna geuren van pas gemaaid gras en vers brood.
Met trillende vingers tik ik dit neer. Kom ik ermee toe? Een bedenkelijk deuntje vind ik het. Koorts brengt het geluk van geen bijgedachten. De hele machinerie van taken, plichten en bezorgdheden ligt stil. Maar, maar. Een ziek dier zou toch juist extra moeten opletten. Vergeefs. Met het verstand op nul blader ik maar in het grote inwendige prentenboek. Het ene plaatje nog kinderlijker dan het andere. Maar het is prachtig. Als doodgaan zo kan doe ik mee.Niet vergeten, morgen van 20.00-22.00 de laatste Verwey-lezing van Gerard Reve als gastschrijver in 1985 aan de Leidse Letterenfaculteit. Met vragenuurtje na. Waarin Reve aan het eind in een paar brede halen uitlegt waarom naar zijn idee de Apartheid toch de beste oplossing voor Zuid-Afrika is.Je hoort hem en denkt: angst is een slechte raadgever.En, Dick Swidde zingt op de boekensite.