Net op tijd zag ik de foto's van Paulien Oltheten. Nog tot zaterdag te zien in de Amsterdamse Bloemstraat. Ze registreert het straattheater dat we met z’n allen - elke dag en overal - onbewust opvoeren. Waarom doen de mensen zo?
Mensenfoto's. Met opmerkelijk veel ruggen. Geklede ruggen. En licht dat over plooien in kleren valt. En verder totalen. Met daarin een zeldzaam oog voor compositie, of beter het zien van regelmatigheden en ordeningen in de werkelijkheid. Want ik verdenk haar niet van veel regie en arrangement. Voor wie zelf foto's maakt heel inspirerend. Je kunt altijd meer zien dan je ziet. Die ruggen snap ik, niemand wordt boos. Ruggen rebelleren zelden. En wat zijn ze opeens welsprekend.
Het bijbehorende boek met veel foto's en teksten bevat stuken van Tijs Goldschmidt, over het afgebeelde mensengedrag en van Hans Aarsman over 'de onafheid' in deze foto's heet 'Theorie van de Straat' (Nai publishers). Wim Brands sprak op 22 october met haar in De Avonden. En anders, er komt vast een volgende gelegenheid.