'Zo ben ik nooit eens gelukkig' is het unieke Schildersdagboek van Gerard Bilders gedoopt.Allicht beter dan het tamelijk weerzinwekkende 'Vrolijk versterven' waaronder de eerdere bloemlezing door Wim Zaal uit Bilders' schrijfsels gebukt ging.
Inderdaad Bilders (1838-1865) stierf aan tbc. En hij stak graag de draak met zichzelf, zijn ambities, zijn geldgebrek en ook zijn begunstiger, de Leidse literator Kneppelhout. Maar al zijn z'n grapjes over deze meacenas zijn uit de tekst verdwenen.Immers, de bemoeizuchtige weldoener Kneppelhout heeft wat we nu kunnen lezen persoonlijk uit de nalatenschap gekozen. De manuscripten zijn verdwenen. Tien jaar terug vroeg ik me al af of Gerard Reve deze brieven heeft gelezen. Dom, ik had het hem moeten vragen. En hier is opeens ook een foto van Bilders. De man die schreef: 'Wat is het toch een geluk voor personen in mijn gemoedstoestand dat er papier is! Zoiets geduldigs, geleidelijks, lijdends en zware lasten torsends zonder morren of boos worden! Wat is het wellustig en strelend woorden van nijd en beroerdheid zo langzaampjes te kunnen neerschrijven, letter voor letter, met voorbedachte rade! Zo zuigt een vampier bloed, drop voor drop.Ik schrijf nog veel te mooi voor de dufheid die mij beheerst...'