Bois-Guilbert (1)

Via het dorp Ry waar Flaubert zijn Emma Bovary liet wonen, kwam ik in het naburige Bois-Guilbert. Daar ligt het voorvaderlijk landgoed van de beeldhouwer Jean-Marc de Pas. Hij is er al sinds hij in 1985 het kasteel erfde bezig met zijn beeldentuin. Hij combineert zijn werk met wat hij van jongsaf leerde over landschap.

Tegen 2040 hoopt hij dat het werk een zekere volwassenheid heeft bereikt, want de dingen moeten groeien, zowel zijn werk als de aanplant.Wat me het meest trof – behalve zijn vermogen om naast fantastische voorstellingen ook heel klassieke beelden te maken - is zijn gevoel voor ruimtelijke werking. Er is hier ook zoveel ruimte. Je kunt een beeld soms al op honderden meters zien opdoemen, een andere keer struikel je over een bronzen vrouw die in het gras op een grasspriet ligt te kauwen. Soms denk je ook ‘waar is het beeld’, en dan is er geen, zoals midden in het doolhof, of op een fraaie open plek, waar het hoge gras het werk doet.Landschap is ook beeld.