Luis Bunuel (2)

Welke ideeën werden verworpen, welke haalden het, bij een film waarin alles op losse schroeven stond? Bunuel legde zelden iets uit over betekenis of inhoud van z'n werk. Dit bleef wel bewaard:'We zochten een wankel en onzichtbaar evenwicht tussen het rationele en irrationele waardoor we, via het irrationele, het onbegrijpelijke konden bevatten en droom en werkelijkheid, het bewuste en het onderbewuste met elkaar in verband konden brengen. Daarbij schuwden we elke vorm van symboliek.' Samen met vriend Salvador Dali schreef hij in zes dagen het script. Ze gingen steeds uit van het eerste beeld dat bij ze opkwam. Elk idee dat voortkwam uit cultuur of opvoeding werd meteen verworpen.Voorbeeld: een vrouw pakt een tennisracket om zich te verdedigen tegen de man die haar belaagt. Die kijkt om zich heen. 'Wat ziet hij?''Een vliegende pad.''Niet goed.''Een fles cognac.''Niet goed.''Nou zie ik twee touwen.''Okee, maar wat zit er aan die touwen?''Die man trekt aan de touwen, er zit iets heel zwaars aan.''Ja, het is prima dat hij valt.' 'Aan de touwen zitten twee grote, gedroogd pompoenen.' En dan volgen er nog een kanon, een luxefauteuil en een vleugelpiano. Gek ik moest meteen aan Monty Python denken. Sindsdien gaat het wel erg braaf toe in de filmwereld.