Rifka Lodeizen

Kan door huid heen

('Can go through skin') heet de eerste speelfilm van Esther Rots. Dan Geesin, de Engelse liedjesschrijver en organist, deed er het geluid en de muziek voor. Vorige zomer vroeg hij me een discjockey voor hem te spelen, en zo zit ik nu in de film. Rifka Lodeizen ligt in bad, ergens in Zeeuws-Vlaanderen, met de radio op de lokale zender en daar ben ik. Rifka werd vanavond als beste vrouwelijke hoofdrol bekroond in Utrecht, en Esther voor haar montage. Ook kreeg ze de speciale juryprijs.

Dan Geesin gaf me de CD met de filmscore. In zijn composities gebeuren nieuwe dingen, wat ook lijkt te komen door de piano, die meer spaties maakt dan zijn orgeltje, en vreemde overgangen.   
In deze filmmuziek werkt Geesin voor het eerst ook met lichte percussie - wat klinkt als messen en vorken. Dat maakt zijn geluid losser, geeft beweging, doet het zweven.
Zo ondersteunt de muziek (en het geluid) perfect de tastbare filmstijl van Esther Rots.  
En 'Title music' is een meesterwerkje.