Leefde van 1883 tot 1931, werd maar 48 jaar. Zijn laatste vijftien jaar stortte hij zich in de internationale avant-garde. 'Het construeren van een nieuwe wereld,' niks meer niks minder. Als agitator, organisator, schilder, architect, ontwerper van een alfabet, dichter en de enige redacteur van De Stijl streed hij voor 'de vorming van een internationale eenheid in Leven, Kunst en Kultuur'. Dat bracht oa. mee een 'internationale beeldtaal' waarvan de vormen de driehoek, kubus en bol moesten zijn en de kleuren geel, blauw en rood.
Met Piet Mondriaan kreeg hij hooglopende onenigheid over al dan niet toelaten van de diagonaal.
Zijn kompaan Piet was minstens zo gek.
'Om de essentie van de realiteit' uit te drukken wilde hij 'de universele harmonie, de wetten van de schepping zichtbaar maken en daarmee de mens de toekomst binnenleiden'.
Een paar jaar later ontpopte Theo zich als een voorvechter van Dada. In 1923 organiseerde hij de fameuze Dada tournee door Nederland, met oa. Kurt Schwitters en Vilmos Huszar.
Wat toch echt iets anders was dan De Stijl. Hoe kon dat?
Morgen ben ik in de Lakenhal in Leiden en doe in de Weekendeditie van de Avonden tegen 11.45 verslag van de grote Theo van Doesburg tentoonstelling.