Licht, schaduw, spiegels. Bij dag- en kunstlicht. Vluchtigheid, daarover gaat de kunst van Germaine Kruip, nu te zien in de Paviljoens Almere. Haar eerste grote solo heet niet voor niks 'Only the title remains'. Het verandert onder je ogen. Dóór je ogen. En 't is weg voor je het weet.
De zon bepaalt zelfs de openingstijden. Vandaag sluiten de Paviljoens om 16.40., morgen om 16.39. En daarna begint de dagelijkse nachtvoorsteling 'Rehearsal'. Het licht in het hele gebouw zwelt aan en zwakt af, binnen 24 seconden. Alsof het gebouw ademt. En dat elke nacht tot 11 april.
De Paviljoens lenen zich er prachtig voor. Ze staan op ijzeren poten. Ze zullen in de lucht hangen, veranderen in een ademend ruimteschip.
Niet vast te leggen op film of foto omdat alles steeds beweegt, ook de blik van de toeschouwer.
Laat hem wandelen.
Met iedere stap verandert een landschap, dat zegt 'I see a landscape'. Een spot die ook de zon zou kunnen zijn rijdt achter een hekwerk langs zodat de schaduwen verglijden, als de bomen langs en snelweg bij midwinterzon.
Ik word weer de vijfjarige die niet kan slapen op de logeerkamer bij m'n grootouders, waar de koplampen van schaarse passerende auto's door een gordijnspleet verbazende reflecties op de muur projecteren.
Ik wil ze aanraken, maar ze zijn ongrijpbaar.