Onmogelijk nog iets toe te voegen aan het vele dat na z'n dood geschreven werd. Niet over hem dus, want wie kende hem? Arnon Grunberg vertelde op z'n weblog en vanavond in de Avonden hoe Salinger schrok van de roem. Hoe hij z'n foto van het stofomslag van 'The catcher in the rye' liet weghalen. En hoe hij z'n agent opdroeg 'fanmail te verbranden'. 'Misschien wel een gezonde maatregel,' schreef Arnon.
Waarna we spraken over wat er mis kan zijn aan fanmail. Brieven van mensen die de schrijver niet kent en die in Arnons ervaring meestal iets van hem vragen. Om niet te spreken van hun nieuwsgierigheid. Bewondering van fans kan o zo makkelijk in een even intense afkeer of haat verkeren. Voor iemand die - naar z'n werk te oordelen - zo kwetsbaar in het leven staat als Jerome Salinger lijkt dat moeilijk te verdragen.
We besloten dat de manier waarop hij de wereld de rug toekeerde volstrekt begrijpelijk en te rechtvaardigen was.