Vanmiddag de modetentoonstelling Voici Paris in het Gemeentemuseum in Den Haag. Crocusdrukte met veel vriendinnetjes, moeder-dochters, alle denkbare vrouwencombinaties. Zaterdag een verslagje in de Avonden.
Maar hoe? Dit vergt studie, allereerst van de oer-elementen waaruit mode wordt gemaakt, de lichaamsdelen die ofwel moeten worden ingepakt als een cadeautje (heupen, borsten, benen, rug) ofwel juist als staketsel kunnen dienen om iets over te draperen (nek, armen, hoofd, godweet enkel).
Het regent attributen als hoed, waaier, sleep, boa of omslagdoek... En dan nog franje, strikken, rozetten.
De sleep keert altijd terug. Net als de cape en de opgezette kraag met terzijdeblik er overheen,
Vergeet niet, zei een deskundige, dat zo'n collectie al een jaar eerder begint, op de stoffenbeurs.
Wat een sprekende oude filmpjes! Coco Chanel blijft m'n kampioene. Nederlanders zie je daar tussen ook, vaak 'n beetje al te plomp. Wat eindigt in de taartjeswinkel van Victor en Rolf.
Maar, ik ontdekte Iris van Herpen - afgestudeerd in Arnhem in 2006. Net halverwege beeldende kunst en mode. Mooi, en geestig.
Afgelopen week kwam haar nieuwe collectie uit, gebouwd op zintuiglijke indrukken als: 'geluid voelen', 'beweging proeven' en 'kleur horen'. Zie haar site.
Hij is ook te zien in de Parijse Ilan Engel Galerie van 5 tot en met 8 maart: 77 Rue des Archives Marais, Paris 75003. Open van 10.00 tot 19.00 uur