Doctor Faustus (2)
donderdag 15 april 2010 - 23:27
Het afscheidsproject van Gijs Frieling. De duivel en de kunst? Daar rijst het romantisch kunstenaarsbeeld op waar we nog steeds mee leven. De kunstenaar die zich terzijde plaatst van de maatschappij.
Hij leidt een leven in dienst van zijn kunst. Wie hem ontmoet is geen vriend, vriendin of geliefde, geen mens maar materiaal.
Dat lijkt me de kern van het pact met de duivel. Waarbij liefde wordt ingeruild voor genialiteit.
En als Adrian Leverkühn - de componist in Doctor Faustus - met de duivel in gesprek raakt, is die duivel dan echt? Of spiegelt hij net als tijdens z'n ontmoeting met Dostojevski's Iwan Karamazov alleen wat in de man tegenover hem zit?
Tegenover het onaantastbare kunstenaarschap van de 20ste eeuw zet Gijs Frieling in zijn kleine kathedraal aan Warmoesstraat de stap terug naar Middeleeuwse gemeenschapskunst.
Als toeschouwer word je een pelgrim of deelnemer aan een merkwaardige processie.
Gedenk Adrian Leverkühn. Hij was kunstenaar. Hij stierf krankzinnig.
Links:
RSS