Vito Acconci - Shadow-Play (1970) het schaduwgevecht

Schaduw (4)

Vandaag moet ik eindelijk een foto maken van de straatlange fietsschaduw, die alleen in het voor- en najaar opduikt, na zes uur.

 'ShadowDance' komt in het juiste seizoen.
Schaduwen, je vergeet ze. Dat visuele overslaan wordt in Amersfoort opgeheven. Opeens bestaat heel de wereld uit schaduw. Keer je terug naar het oneindige spel dat je er als kind mee speelde.
Apen en kinderen leggen hun vinger op hun schaduwvinger. 
 Ik raakte verdiept in 't het schimmenspel. Kwam bij de onderwereld van de Odyssee, waar de schimmen rondwaren. In de woorden van mijn leraar Jan van Gelder: 'De stervelingen, immers, maken gedurende hun korte bestaan op aarde meer ellende mee dan zij vreugde beleven en over hun lot na de dood behoeven zij geen enkele illusie te koesteren.'
En hij beschrijft het bezoek van Odysseus aan de toegang tot de onderwereld, 'waardoor de schimmen van de gestorvenen naar buiten zweven, schril piepend en zich alleen nog maar bewust van een smartelijk en vergeefs verlangen naar alles wat zij op aarde achterlieten.'
 

Tags: 
Judith van Meeuwen
Beluister fragment