Portscapes (2)

 Ik sta - een meter of vijf boven zeeniveau - op de slufterdam, waar je het beste overzicht hebt over het werk aan de Tweede Maasvlakte. Links de zee. Mensen zijn er wel, heel in de verte, ze besturen hijskranen, happers of gravers.
Ik kom voor Portscapes, of hoe kunstenaars reageren op het 'nieuw gewonnen land'. Het havenbedrijf steekt er geld in.
Maar - m'n kop knarst - welke kunst kan het opnemen tegen een slufterdam, een rij zwenkende hijskranen, tegen bergen steenkool, laadmachines en torenhoge stapels zeecontainers.
't Is allemaal al zo onovertrefbaar mooi. 
Wie kan nog iets verzinnen als Jan Dibbets, die z'n rechthoek door een shovel liet trekken?

 Eén troost, de leegte zal straks eerst begroeid raken. Met teunisbloem en toortsen, de onuitroeibare duinroos en duindoorn. Want dit is opgespoten duinzand. En konijnen zijn er ook, ik zag ze. Ik zou een ballet schrijven voor wipstaartjes bij maanlicht, onder de hijskranen.