Niets begrijp ik van de juichkreten waarmee de dood van Osama Bin Laden in het Westen wordt begroet.En geen spontane heldencultus met lichtjes en bloemen in het Oosten. Er is een Arabische lente. Bin Laden was al 'voorbij'.
Al Qaida heeft nieuwe leiders. En een martelaar erbij:
de Oxford-student die de Rote Armee Fraction en de Brigate Rosse tot amateurs maakte.
Steeds weer als ik dat huiveringwekkende, ondenkbare schouwspel bezie, de vliegtuigen die zich in de Twin Towers boren: Hollywood meer dan Hollywood zelf ooit kon bedenken.
En als de bedenker van zoiets dan na tien jaar eindelijk gepakt wordt door de grootste macht ter wereld - ten koste van onnoemelijk veel burgervrijheid en een slopende oorlog in Afghanistan - is dat een droevig brevet van onvermogen. 'War on terror', oorlog van allen tegen één of hooguit een ongeregeld handjevol.
Schaamte zou een domper over de wereldsteden moeten leggen.