Stanley Spencer (1)

 Het lukt hem, de dorpsjongen uit Cookham on Thames, het alledaagse, van het onbenulligste tot het allersmerigste, op te tillen en het z'n plaats in de hemel te geven.   
'My feeling for things being holy was very strong at this time,' zei hij later over z'n vroege 'Two girls and a beehive' (1910).
Het verhaal van Spencer bij dit schilderij doet denken aan Proust. Hij had visoenen van de meisjes Dorothy en Emily Wooster, keek elke dag naar ze uit.

 Veel vrouwen, in kleren met fantasiepatronen, Spencers Cookham is een vrouwendorp.
Een levensverhaal in schilderijen. Er zit Brueghel in, opeens dacht ik ook aan de Amsterdamse geschiedsschilder Melle. Denk niet dat Spencer romantiseert. Dorpsleven in die jaren was hard en dat zie je.
'I'm on the side of Angels and Dirt,' zei Spencer. In afvalhopen vond hij het, in het kapotte zag hij tekens.
Zijn favoriete thema is de wederopstanding. Altijd gesitueerd op het lokale kerkhof. En zie daar kruipen de dorpsbewoners van weleer onder hun stenen vandaan.