Roger Raveel (2)

Het alledaagse en het raadsel van het leven. Het zien wat iedereen over het hoofd ziet. Zoals de betonnen schuttingen en paaltjes. In 1967 noteerde hij voor Elsevier een aflevering van de reeks 'In gesprek met mijzelf'. En vertelde waarom hij op een dorp bleef wonen:
'Waar kan men beter het infiltreren van het moderne leven gewaarworden dan in een dorp. in de stad wordt alles onmiddellijk geïntegreerd en ziet men niet zo scherp de isolerende, tevens contrasterende - bevreemdende werking van publiciteit, het benzinestation, het beton, de auto... Ook het koren het gras, de koe moeten nog gezien worden. Niet binnen een animistische eenheid, maar wel vanuit een mentaliteit die vrij en meedogenloos deze dingen in ons tijdperk nog zou durven benaderen. Wat de gewone man van het leven maakt boeit mij.' 

Zie de werkmens van Heylen, die leeft van de 'patatten en tomatten' die hij zelf teelt op zijn 'roe', wat Vlaams is voor een moestuintje achter het huis. Bonenstokken genoeg bij Raveel.
Morgen na 22.00 in de Avonden meer..