Deze 'Herinnering aan het sterfbed van mijn moeder' (1965) hangt niet in Arnhem. Ik zag hem in 2008 in Oranjewoud toen Thom Mercuur 'Raveel in Friesland' inrichtte in Museum Belvedère.
Van de dode zie je niets dan haar profiel in één lijn en haar hand. Het meeste van haar is al elders.
Haar bed, het echtelijk bed, strekt zich ook naar boven uit. Al komen beide bedstijlen juist hard op je af. Kijk maar, die zijn van hout, niet geschilderd. Dit zijn vermoedelijk de
stijlen van het ouderlijk bed van Roger Raveel, de echte.
Boven het bed hangt het veelbesproken witte vierkant dat Raveel inzet voor al wat ons te boven gaat, nu met een vuile vlek in de rechterbovenhoek.
En de man op de rug gezien is z'n vader.
Al ging ie zelf op latere leeftijd ook steeds vaker een pet ('klak') dragen.