Autohemel

 Die vorig jaar stierf. Via zijn weduwe Andrea kreeg ik een kopie. De film neemt je mee door het Duitsland van begin jaren '70, in zwart-wit. Met het bestelbusje van een technicus die reparaties doet aan projectoren in heel het nog lege Duitsland. Heuvel op, heuvel af.

 Müller gebruikt alles wat een bewegende auto - zelf al een camera - doet. Het uitzicht aan alle kanten, en in de spiegels.

 Met iedere meter verandert het landschap wat het wonder van de beweging van het blikpunt blijft. Steeds is alles anders. En Robby Müllers camera dwaalt mee door het Duitsland van de dorpen, gehuchten en landschappen zoals het was. En de film neemt je me mee, de filmhemel in. Langs garages, bioscopen of een Schnell-Imbiss voor een hap of slok. Ik zie de speelautomaten met de draaiende appels, peren en citroenen en het 'Gewinnzahl'.

 En stel je dan voor dat je zelf aan het stuur zat.