Kleren

donderdag 24 oktober 2019 - 21:07

 In het 'Over de grens'-nummer van Tijdschrift Terras vond ik dit gedicht van de Mexicaanse Coral Bracho (1951), vertaald door Lisa Thunnissen. Nu stond er kortgeleden een rugzak voor me, lukraak gevuld met oude tot zeer oude, fraai bewerkte kleren.  Veel ondergoed. Het ontwarren van zo'n berg, uitvissen wat wat is, een kraagj­e, een onderrok, een soort bef, een lijfje. Kleren hebben de neiging zich te verstrengelen. Te rebelleren tegen ordening.

Hotelkamer

ZE VERANDEREN STILLETJES VAN PLEK

Daar staat de koffer,

aan de rand van de kamer, aan de rand

van het strand

of van in zee

vallen. Kleren

die in de war raken, die rebelleren. Moeilijk

ze te herkennen. Moeilijk

ze te observeren want ze vormen kluwens, verstoppen zich,

veranderen stilletjes van plek. Moeilijk te zien

waar ze ophouden en wat hun gewoontes

willen zeggen.