'Gedachten' (1992) van Maja van Hall werd gemodelleerd in gips en daarna in brons gegoten.
De vorm is bijna verdwenen, weggesleten 'als door eeuwen gebruik of misbruik', zoals ze zegt. Je ziet nog iets als een menselijk hoofd. Het ligt op een goudsatijnen kussen, waarvan het overtrekje kan worden losgehaald met een gouden ritsje. Dat ontroert. Ook het overtrek van een gouden kussen waarop gedachten rusten moet af en toe in de was.
Dit is dan Maja van Van Halls commentaar op de perfectie van beeldhouwers als Brancusi, of Man Ray, wiens glanzende tors toch ook op een fluwelen bedje ligt. Stom, laatst in het Gemeentemuseum vergeten te kijken of in dat okerfluwelen bedje van Man Rays naakt ook een rits zit.
Vanavond na 22.00 meer