Wim Brands stelt een bloemlezing samen uit de gedichten van Jan Emmens (1924-1971). Hij liet me zijn toelichting lezen. Waarin de regel:
'(...) ik heb vaak het idee dat hij niet alleen zichzelf gadeslaat, maar ook mij, als lezer. Alsof hij in de hoek van de kamer staat en mijn reactie wil polsen tijdens het lezen van bij voorbeeld het geheimzinnige:
En men zal een beetje eerbiedig zijn
voor het geheim
dat ik niet heb.'