Bart Hess (3)

 Wat gebeurt er als je het menselijk silhouet zo verandert dat een mens niet langer op het eerste gezicht herkenbaar is als mens?

 Bart Hess ontwierp 'stoffen' voor Lady Gaga en Iris van Herpen die dat effect hebben, zijn werk stond in Vogue en AnOtherMan. Hij exposeerde meermalen in het Pompidou en in Londen. 

 De eerste keer dat ik het verschijnsel tegenkwam was toen één van de eerste autobezitters op het dorp zei 'ik sta aan de overkant'. Later begreep ik pas dat hij zijn auto was geworden. Of dat zijn auto hem was geworden. Als Bart Hess je in Rijksmuseum Twenthe iets duidelijk maakt is het dat techniek niet alleen van buiten iets met je doet maar ook van binnen.

 Ik dacht ook aan de 'handplanten' die onder schoolkinderen in de mode komen in het laatste boek van Willem Frederik Hermans 'Ruisend Gruis'. Die planten groeien aan hun handen vast en willen niet meer los. Juist heel lieflijk is het daarentegen als in Ovidius Metamorfosen Philemon en Baucis in een Eik en een Linde veranderen.

 Zover is Bart Hess nog niet. Hij blijft bij het ontwerpen van materialen waarmee de menselijke verschijningsvorm veranderd kan worden, al lijkt het soms wel of er uit zo’n lichaam iets vreemds groeit.

 Niet alleen de auto, ook het huis wordt sinds de blob architectuur steeds meer een 'levende'; uitbreiding van de mens. Bart Hess werkt voorlopig aan kledingstukken als een tweede huid, die leeft, ademt, groeit en vervormt. Deze zomer is hij ook nog curator van twee tentoonstellingen in Enschede, in 21rozendaal en TETEM, in de cultuurwijk Roombeek. Morgen in de Avonden meer.

Tags: