De expliciete Wttewael

 Het zijn de overspelige goden Venus en Mars die het doen. Nee, Jezus van Nazareth zou zoiets nooit doen. Waar de Olympus kinde­rrijk was bleef het in Jeruzalem stil.

 Aanstichter is de Utrechter Joachim Wttewael (1566-1638), de gereformeerde schilder op de grens van twee werelden. Vier maal schilderde hij het tweetal, maar dit is waar 'het' gebeurt.

 In het Centraal Museum in Utrecht, bij 'Liefde en lust'. Bij Wttewael gaat het zonder omhaal om mannen en vrouwen. En dan kan de vrouw Venus zijn met het ventje Amor of de maagd Maria met haar zoontje, het maakt niet meer uit. De bijbel en de metamorfosen, mannen en vrou­wen. Wttewael reisde zes jaren door Italië en Frankrijk.

 Bij hem steekt naast een erg aantrekkelijke Maria een enorme, onweerstaanbaar komische ossenkop boven het kind en bij zijn verkondiging ligt een herderspaartje gezellig in het hooi. Wttewael is heel goed in dieren, het zeemonster bij Andromeda, de dieren in het paradijs en wat er allemaal komt drinken van de bron van Mozes. 

 Een mooie tijd. En opeens was het over. Calvijn bereikte de kunst. Geen Paris-oordeel meer, geen bruiloften van Peleus en Thetis. In plaats daarvan de huiselijk ernst en tamelijke kuisheid van Vermeer en Rembrandt. Maar, Wttewael ging met zijn ideeën door tot zijn eind.