J.C. van Schagen

De Zeeuwse dichter J.C. van Schagen (1891-1985) heeft veel geschreven. Alleen maar, zei hij om stilte maken. Ruimte voor stilte, een meer van stilte aan de andere kant van zijn gepraat. Daarom bewaarde hij alles wat hij schreef, zonder onderscheid.

 Dit vind ik in de keuze uit zijn werk die Ingmar Heytze maakte en inleidde en die Ik ga maar en blijf heet, vrij naar Van Schagens titel Ik ga maar en ben (1972):

 

 ik houd zo van zwijgen

daarom praat ik zoveel woorden

om ruimte voor dat zwijgen te maken

ze moeten de woordenzee in tweeën scheiden

dat ik vluchten kan naar het beloofde eiland

waar het zwijgen is

eindeloos snijden woorden in het water

 

 of korte strofen als:

 

 een mens wordt wakker

en neemt, starend in de nacht

een slokje karnemelk

 

 er rolde een traan

in zijn kopje thee - vrij stom

toen dronk hij het op

 

 je zit te huilen

terwijl je een stuk koek eet

dit blijkt te kunnen

(...)