Ollie North en het noodlot

 Domheid is een linkse leugen. Wat goed voor ons is maken we zelf nog wel uit. Laat kinderen zelf besluiten wat ze op school moeten leren.

 De leider van onze grootste politieke beweging heeft bij zijn club de democratie afgeschaft. Hij is de baas en het enige lid. Maar hij wil wel per referendum gaan regeren. Is dat met elkaar in tegenspraak? Ach, hij weet ook wel dat het volk tegen stemt. Waartegen? Tegen de politiek. Tegen de intelligentsia.

 Ik lees hem in de Volkskrant van vanmorgen: 'De elite heeft een mars der dwaasheid ingezet.' En: 'Den Haag is wereldvreemd en spreekt niet langer namens het volk.'

 En daarom is onze vorm van democratie verkeerd. 'Als de Tweede kamer eenmaal is verkozen, weten volksvertegenwoordigers dat ze vier jaar lang ongecorrigeerd kunnen doen wat ze willen...'. Democratie wil zeggen macht van de meerderheid. Daarom is een permanente populariteitspoll de oplossing. Het referendum. 

 Minderheden, asielzoekers, dichters zijn linkse hobby’s. 

 Ik denk, we bereiken het noodlottige maar logische einde van het geloof in de wijsheid van de meerderheid van het volk, van democratie als tovermiddel.

Toqueville was er in 1830 al achter toen hij De la democratie en Amerique schreef. En nu zijn we aan het eind. De meerderheid heeft zichzelf ontdekt.

 De trias politica, de machtenscheiding, ooit bedacht om de verstandigsten onder ons beleid te laten bedenken en uitvoeren - met instemming van het volk - wordt de tirannie van een permanent volksgericht. Of in het woord van nu: het gevoel. George Orwell kijkt geboeid toe.