De muren van Frankrijk
zondag 02 juli 2017 - 14:32
Gisteren in het Stedelijk ook het boekje Les murs gezien dat hij samen met de dichter Eugene Guillevic maakte naar diens gedicht. Wat zit er achter. Dat is de vraag bij muren.
Als straks de helicopters van de Tour de France over het landschap vliegen zal ik het weer zien. Frankrijk murenland. Jaren reed ik er doorheen, langs de eindeloze, vaak afgebrokkelde muren. Wie iets bezat zette er een muur omheen. Liefs gecementeerd, met glasscherven erop. Zodat je steeds dacht wat een droom van een landgoed zit hier achter? Het Versaillescomplex. Je kunt er ook tegen pissen, zoals Dubuffet graag tekende. In 1950 verscheen de bundel etsen en gedichtjes. Met regels als:
'Je zou ook een muur moeten worden/ verborgen door gebladerte
op het land./ Om gelukkig te zijn.'
Of:
'Een man is jaloers geworden op de muren/ En dan zijn er koppige wortels/ waaruit hij zich niet meer kan ontwarren
Hij gaat wijdbeens zitten/ een gewend lichaam,
Sluit de deuren buiten/ Sluit de tijd buiten,/ Kijkt in het donker
En zegt: liefde'.
En tot slot:
'In de muren zitten de deuren/ Deuren waardoor je kunt binnenkomen
En door die ene/ Aankomen.'
(ik probeer, excuus voor mijn kennis van het Frans)
RSS