Aan het woord is Antjie Krog, huisvrouw, over een moeder van twee kinderen. In haar nieuwe verzamelbundel 'Waar ik jou word', vertaald door Robert Dorsman en Jan van der Haar:
'ik krab verwaterd snot uit het gootsteenputje
zodat havermoutwater en zwoerd
boerend kunnen weglopen door de afvoer voor het raam
de pampers worden lokaas op de plee
de vuile doeken worden met sunlight ingezeept billen gewassen
gepoederd
de een schreeuwt van honger
de ander van woede
de oudste met zijn zenuwachtige groentemesstem
probeert een hele supermanvlucht boven het lawaai uit te steken
mijn man doet de deur voor iedereen dicht
en zet het pianoconcert van Mozart een hele draai harder
en ik word gek
mijn stem gilt als een mengermalermixerhakker
mijn neus lekt als een ijskast
mijn ogen bibberen als eieren in kookwater
mijn oren worden brievenbussen tuitend van verjaardagskalenders
de kinderen randen me aan met hun luidruchtigheid
zelfzucht
brutaliteit
vernielzucht
hun angsten complexen onzekerheden dreigementen noden
beuken mijn 'zelfbeeld als moeder' biefstukmals op de
planken vloer'