Nee. Wel is er in een nabijgelegen stad een tempel met een slapende god. De god slaapt op een kluwen slangen. En die god droomt. Hij droomt de wereld.

 Dus ook jou en mij en jouw werk? zeg ik. Dit vindt Aji komisch. In zekere zin. Hij vertelt over de manshoge mensachtige gestalten die hij tegenwoordig tekent. Mannen, vrouwen, jong, oud. Naakt, met wildgroeiend rastahaar dat mij doet denken aan de bossages in zijn regenwoud. Waar komen ze vandaan?

 Uit houtskool en fel pastel, op gekleurd papier, als steeds. Maar gezien heeft hij ze ook. Aan de oever van de Ganges, de bron waaruit alles groeit. Woekeringen in de geest en daarbuiten. Ze zijn hem een raadsel, deze figuren. Niet alleen ik weet niet wat ze me willen vertellen, Aji zelf ook niet.

 Daarom tekent hij ze.

 Vanmiddag sprak ik hem. Ons gesprek is dinsdag te horen in de Avonden.

 Uit dat regenwoud komt al wat hij tekent voort. Noem het landschappen van de geest. Er is een ongehoorde wildgroei aan planten, bomen en bossages, maar ook van dieren, vogels, slan­gen en mensacht­igen. Hij werkt met houtskool, vaak vermengd met pastel, in felle tinten op gekleurd papier.

 Ik noem zijn woekeringen 'giftig', 'dreigend'. En leer weer wat. Ze zijn zowel giftig als geruststellend. In de landschap­pen van de geest van Aji heeft alles meerdere kanten.

 Hij woont sinds 2004 in Rotterdam. Maar onthou één ding: alle water komt uit de rivier de Ganges. Dus ook het water uit de kraan van de Rot­terdamse Water­leiding.