zaterdag 21 januari 2012 - 22:28
Vanmiddag Angela Bulloch's expositie ‘Short big drama’ gezien in het Rotterdamse Witte de With. Ik vat die titel op als ironisch in de beste betekenis. Want wat doet ze? Ze reduceert.
Ze laat je aan je lot over met niets dan helder gekleurd licht afgegeven door vierkante schermen en door tekenmachines ingekleurde vellen papier. Die machines reageren op geluid als een ouderwetse mechanische oscilloscoop, je kunt zo'n gele pen omhoog hoesten. Het rood kun je sturen met je kont, door op een rode bank te gaan zitten. Maar het resultaat is lukraak en nietszeggend. Wat heel kalmerend werkt. En dat is net de bedoeling, denk ik.
Op de beelden van de 'pixel boxes', vierkante schermen, heb je geen invloed. Ze lijken reducties van televisie of computerschermen. die onregelmatig van kleur verschieten, vervloeien. Waarom en hoe, geen idee. Dit is wat er overblijft van onze schermen. Zelden zag ik een tentoonstelling die zichzelf zo vakkundig ophief. De geruststellende ijle geluiden die erbij klinken kun je omschrijven als ophefmuziek. En het werkt. Het gekke is, het lucht op. Morgen meer. En maandag in de Avonden.
RSS