het was door zijn open einde en zijn blote begin dat de / worm omhoog keek / hield hij wel van iemand?
na het uitpersen / van een volmaakte beschrijving / van een olifant geheel roze ondergronds / waar niemand zich iets bij kon voorstellen / nam de worm perfect zichzelf / een besluit
met zichzelf samen te vallen / om het uur vanuit een luchtballon / te kijken naar het land
geen wolkje aan de lucht geen lucht / geen mens die het ziet / alle dieren / zijn er niet
het was door Louis Cartier (in negentientwee) / dat onze worm toch nog schoonheid zag / in de jammer genoeg onbekende ontdekking die het / luchtschip met zich meebracht
in spreidstand ontworpen / in net zo’n vliegende mand / gaf de geboorte van een polshorloge – een aandoenlijk / creatuur / vorm aan een zeldzaam verlangen / de tijd al vliegend aan de hand om / al varend voldoende wind te vangen
daarom hield hij van Louis
wat bovengronds al honderd jaar mode was / sloeg ondergronds nog op een ader
tot slot haalde de worm / uit zichzelf een ander
een volmaakt roze / bovenal tijdloze vorm
RSS