Hans Kik is momenteel bezig met een CD/DVD doos met het verzameld werk van Bert Klunder (1956). Met daarin vanzelfsprekend ook zijn solovoorstellingen. Maar helaas, de vijfde en laatste, die hij maar en keer of zes heeft gespeeld, ontbreekt. Nooit opgenomen, en het was zo mooi.Dit bleek de oplossing: afgelopen donderdag kwam Hans Dorrestijn naar de VPRO en 'deed' voor de microfoon 'Wie en wat er allemaal deugt; leuke dingen waar je overheen kijkt. Een vrolijke avond met Bert Klunder.' Als je het gehoord hebt weet je weer heel precies hoe een bord spaghetti kan staan voor al wat tegenvalt in het leven, wat bukken is en vooral wie Bert Klunder was.Dorrestijn deed Klunder niet na, hij 'souffleerde hem' zou je kunnen zeggen. Heel goed, heel geestig. Tegen de Boekenweek zal de Doos klaar zijn en is de voorstelling te horen op de radio. Tegelijk verschijnt dan ook het postume prozadebuut van Bert Klunder. Een roman met de vreemde titel 'Een lijk kan heus wel even wachten'.

Lange jaren, steeds het vrijwel zelfde telefoongesprek. 'Moesten we niet weer eens.''Ja, want het wordt wel weer eens tijd Wim Noordhoek.'Vreemd, na Tom Steen, over wie ik eergisteren nog schreef, was Bert Klunder de tweede die me altijd bij voor en achternaam aansprak. In september 1992 begon de vpro-radio op dinsdag om negen uur met de rubriek 'Brigitte Kaandorp is in gesprek'. In de gids stond: assistent Bert Klunder. Brigitte kende ik sinds haar jurk met groene balletjes, Bert was nieuw voor me.Op de radio hoorde je Brigitte aan een bakker, een verzekeringsagent of een hostess vragen 'waarom leven wij'. Ze vroeg dat in alle oprechtheid omdat ze het zelf niet wist. Een oprechtheid die ze deelde met Bert, in het theater haar regisseur.Ernst en humor zijn onscheidbaar. Zijn het zelfde. Van Bert leerde ik dat pas goed. Hij trad regelmatig op in Music-Hall. De laatste jaren brak hij door. Bert Klunder legde op de televisie één ding steeds weer uit, namelijk wat een man eigenlijk was. Hij deed dat zonder enige ironie. Toch lachte iedereen. Waarom? Wat valt er te lachen aan de waarheid?Daar hadden we het nogeens over moeten hebben.Over vrouwen wordt gepraat, over mannen zo goed als niet. De man, het bescheiden raadsel van de schepping. Bert Klunder was een man.