Na haar verhuizing heb ik het boek nooit meer teruggezien. En nu heb ik het opeens in handen. En ontdek ook hoe tante Ans dingen veranderde. Zo maakte ze van Mevrouw Bunzing een Mevrouw Stinkdier, de vrouw waar iedereen voor terugdeinst. In de zittende boom is een winkel van een oude dame waar de dieren van alles kunnen kopen. Ook het slaapmiddel Slapine. Er is, zoals bekend, veel slapeloosheid onder dieren. Hoe kom je aan Slapine? Let op:
'Altijd, als een kat of een hond of een veldmuis of een ander dier ligt te slapen, zit er in de lucht, die het uitademt, door zijn neus of door zijn mond, een klein beetje Slapine. Die blijft tegen het plafond hangen, of ze vliegt het raam uit. Maar als je een stopfles neemt, en die dicht bij de slapende neus houdt, dan komt er heel wat van de Slapine in de fles en daar blijft het dan zitten. Als je de kurk erop doet en de juiste toverspreuk over de fles uitspreekt, kun je het wel een maand lang bewaren. En als je het dan weer uit de fles giet, raak je er van in slaap.'
Eerder beschreef ik al - uit m'n hoofd - hoe de misdadige Sam van Slapine Wakkerine maakt, een soort speed. Lees maar na.
De plaatjes van Isobel en John Morton Sale heb ik nu weer. Zoals van de heks met haar padden die je in je oog spuwen. En van Mevrouw Stinkdier. En ik ben weer vijf jaar oud.
Met veel dank aan Mark Olofsen.