Slapine

 De naam Beverley Nichols is voor mij verbonden met het boek 'De boom die was gaan zitten' (1949), dat me op mijn vijfde jaar in het landgoed Huis te Eerbeek werd voorgelezen door tante Ans, toen ik zelf nog niet lezen kon.

 Na haar verhuizing heb ik het boek nooit meer teruggezien. En nu heb ik het opeens in handen. En ontdek ook hoe tante Ans dingen veranderde. Zo maakte ze van Mevrouw Bunzing een Mevrouw Stinkdier, de vrouw waar iedereen voor terugdeinst.  In de zittende boom is een winkel van een oude dame waar de dieren van alles kunnen kopen. Ook het slaapmiddel Slapine. Er is, zoals bekend, veel slape­loosheid onder dieren. Hoe kom je aan Slapine? Let op:

'Altijd, als een kat of een hond of een veldmuis of een ander dier ligt te slapen, zit er in de lucht, die het uitademt, door zijn neus of door zijn mond, een klein beetje Slapine. Die blijft tegen het plafond hangen, of ze vliegt het raam uit. Maar als je een stopfles neemt, en die dicht bij de slapende neus houdt, dan komt er heel wat van de Slapine in de fles en daar blijft het dan zitten. Als je de kurk erop  doet en de juiste toverspreuk over de fles uitspreekt, kun je het wel een maand lang bewaren. En als je het dan weer uit de fles giet, raak je er van in slaap.'

 Eerder beschreef ik al - uit m'n hoofd - hoe de misdadige Sam van Slapine Wakkerine maakt, een soort speed. Lees maar na.

 De plaatjes van Isobel en John Morton Sale heb ik nu weer. Zoals van de heks met haar padden die je in je oog spuwen. En van Mevrouw Stinkdier. En ik ben weer vijf jaar oud.

 Met veel dank aan Mark Olofsen.

De boom die was gaan zitten

 'The tree that sat down' van Beverley Nichols (1949) moet vrij kort daarna vertaald zijn, want tante Ans las het me voor toen ik zelf nog niet lezen kon. Maar veel details zitten in mijn kop.

 De grootmoeder van het meisje Judy houdt een winkel in de omgevallen wilg in het bos die gewoon is doorgegroeid, en waar de dieren wonderlijke dingen kunnen kopen. Het slaapmiddeltje Slapine zit in flesjes, die ze 's nachts vult met de uitadem van slapende dieren. Ook zijn er niet meer gebruikte vogelnesten voor luie vogels. Of nieuwe pennen voor stekelvarkens.

 Maar dan komt Sam met de verleidelijke heks juffrouw Smit en die beginnen een concurrerende winkel in hun oude auto, die in de bosrand is blijven steken.

 In 'De winkel in de Ford' kun je bijvoorbeeld 'Wakkerine' kopen, wat Sam afkeek van de Slapine, en die hij verzamelt door flesjes onder de neuzen van slapende dieren te houden, maar ze dan ruw wakker te schoppen. Hun schrikadem werkt als een soort speed.

 Ik was ook erg gesteld op de familie Stinkdier bij wie tot hun verbazing nooit iemand op bezoek wilde komen. Ze gingen altijd na een paar minuten kuchend weer weg, klagend over 'de afvoer'.

 Dit uit m'n hoofd. Hoe het afloopt weet ik niet meer en het boek is onvindbaar. Ik schreef er al eens eerder over, maar het verhaal werd wakker.