'Ergens eind jaren zeventig speelde ik in het voorprogramma van J.J. Cale in theater Carré in Amsterdam. (...) Cale was redelijk bekend in die tijd in Nederland maar Carre was in mijn herinnering niet helemaal uitverkocht. In de band was J.J.Cale praktisch niet te onderscheiden van de rest van de muzikanten, een 'anonieme podiumhouding', die hij de rest van zijn leven zou blijven volhouden.
'Na het concert had ik een gesprek met zijn aardige bassist die naar bleek uit Stampersgat, Tennessee afkomstig was. Vervolgens vroeg hij naar mijn afkomst, en na het horen van het antwoord 'Amsterdam, Holland' was zijn vervolgvraag of dat aan de westkust of aan de oostkust lag.'
'Toen begon het mij te dagen dat hij niet in de gaten had dat hij zich buiten Amerika bevond. Tijdens het verdere gesprek bleek dat zijn geografische voorstelling überhaupt geen ander land dan Amerika bevatte. Dat was nu eenmaal zijn besef van de wereld. Ik deed daarom ook geen enkele poging om hem daar vanaf te brengen. En zo bevond ik mij toch eigenlijk op Amerikaans grondgebied in die kleedkamer.'
Muzikale geografie. Jaaps verhaal deed me denken aan Sonny Boy Wiliamson, die zong: 'I've been all over the world, to the Gulf of Mexico. I've been everywhere, where God has some land.'
Of zoals Amerikaanse en Engelse muzikanten later zeiden: 'If it's wednesday this must be Kopenhagen.'
RSS