Jan op Cuba

 In het Amsterdamse World Cinema is Cuba zeer aanwezig. Vanavond zag ik 'Het merkwaardige verhaal van Jan zonder iets'. Deel uitmakend van Go Cuba!, het filmproject aldaar met Nederlandse steun. Er kan weer iets. En zie! Een film over de droevige economische erfenis van Castro. Het beeld vult zich met alle artikelen in de supermarkt waar Jan geen geld voor heeft.

 Hoe door het leven te gaan, steeds ritselend, hosselend, oplichtend? Familie in de VS moet je hebben die geld stuurt.

 Gescheiden geldstelsels zijn er zoals vroeger in het Oostblok. Aparte winkels. Je kunt je pesos omwisselen in 'CUC'. Er zijn twee munteenheden, en daarnaast ook dollars. Verbazend hoe Ricardo Figueredo Oliva daar film van maakt. Paspoorten zijn onbetaalbaar. Het zou Jan vijfhonderd keer zijn eigen salaris kosten om het land uit te kunnen.

 Armoe, en een eigen zaakje beginnen als kapster of bloemen verkopen wordt vrijwel onmogelijk gemaakt. Bij Jans minieme salaris komt een maandelijkse uitkering in voedselbonnen, waarbij zeer veel suiker, daar heeft Cuba meer dan genoeg van.

 Het initiatief om oude energie vretende ijskasten in te ruilen voor nieuwe Chinese faalde. Ze gingen steeds stuk. Net als de broodroosters. De film is een razendsnelle, kleurige stapel mislukkingen.

 Nooit was ik op Cuba. Nooit had ik een affiche van Che Gueva­ra aan de muur. Ook niet mee geweest met de roemruchte studentenreis in 1965, een jaar na Harry Mulisch. . 

 Vorig jaar zag ik 'Terug naar Ithaka' van de Fransman Laurent Cantet. Met verhalen over het verloren geloof in de Nieuwe Orde. Over liegen en je beste vrienden bedriegen om in leven te blijven. 

 Morgen is er meer World Cinema en Cuba in Rialto, Amsterdam. 

Tags: