Ja, 11 september maakte een eind aan struisvogelpolitiek.
De voor gekleurde minderheden bedachte oplossing werkte niet.  Integratie met behoud van eigen cultuur werd integratie in de eigen gemeenschap, meer niet. En daar ging de zoethoudsubsidie naar foute vriendjesclubs.
Als Marokkaan kon je kiezen: ofwel je werd knuffelmarokkaan of je werd afgerekend op de slechte reputatie van je medemarokkanen.
Zijn immigranten en hun nazaten hier nog welkom, zoals in de Verenigde Staten? Vergeet het. Waar sta je? Als moslim, wetenschapper, journalist of winkelbediende? Vaak rijst er verlangen naar een verleden dat er nooit was, de romantische islam. Waar bijhoort trouw aan je laaggeschoolde ouders.
En, is het Westen nog iets meer dan een vrije markt? Geen wonder dan toch dat symbolen daarvan als het WTC en het Pentagon werden aangevallen?

Morgen na tienen is ons gesprek in de Avonden te horen.
 

Of lag het waar eens de Rijn en de Maas uitmondden in een baai, waar ze botsten op de vloed van de zee, waardoor zich slib en zand ophoopten tot zandplaten die begroeid raakten, zodat een groot van het tegenwoordige Zuid-Holland bedekt was met vloedbossen, bevolkt met roofdieren? Of was het eerder zo dat de enorme vloed die zich in de 9de eeuw vanaf Katwijk, door de monding van de Rijn een weg baande ook het Woud zonder Genade wegspoelde? Hoe dit zij, ver van Den Haag was het niet. En op 16 november, tijdens het Crossing Border Festival aldaar gaan 300 scholieren, 11 kunstenaars, 6 muzikanten, 1 grafisch ontwerper en 2 filmers op zoek naar het Woud Zonder Genade. De kunstenaars Moritz Ebinger en Eric Schrijver presenteren het project. Melle zingt een speciaal lied. Er zijn ook 'kroniekschrijvers': Hassan Bahara, Aukelien Weverling, Niels 't Hooft en Arjen Lubach. Lees hun festivalweblogs.Als Moritz Ebinger erbij is komt zo'n spektakel wel goed. Die weet van geesten. En van kinderen. Benieuwd ook wat Hassan Bahara gaat uitspoken.

 Gisterenmiddag las Hassan Bahara voor uit zijn verbluffende romandebuut 'Een verhaal uit de stad Damsko' (Van Gennep) in de Amsterdamse bibliotheek Slotervaart. Voor een aandachtig publiek van 15 mensen.Een boek dat de jongens van allochtoonse komaf van nu plaatst in de Nederlandse literaire traditie. Bahara opent - ironisch - met een motto van Nescio 'Jongens waren we - maar aardige jongens'. Als hij geïnterviewd wordt in de bibliotheek komen Reve's Avonden als inspiratiebron naar voren. En tja, Frits van Egters en zijn vrienden waren ook al niet zo aardig. In de discussie die volgde klonken veel stemmen van Bezorgde ouders. En zo was het goed. Vreemd dat het boek totnutoe zo weinig aandacht kreeg.

 Maandag in de Avonden van de VPRO een bezoek aan Hassans Werkplek.