Jayne Mansfield op de redactie
Jayne Mansfield met Frans de Munck bij de aftrap van DOS-Sparta.
Cor Luiten kijkt toe.
Op de expeditie: ander mannengedrag!

Godin

10 oktober 1957. Jayne Mansfield, in haar volle lengte bovenop de bureaus op de redactie van De Telegraaf.

Weer die schok bij het zien van de foto van Ben van Meerendonk. Een wonder. Een godin landt op aarde. Om haar heen tien journalisten. Hoe reageren ze? Een studie in lichaamstaal leert dat de meerderheid de voorkeur geeft aan negeren. Ze doen net of de vrouw met de meest besproken 'bovenwijdte' van die jaren daar helemaal niet staat. Drie van de tien durven te kijken, één ervan een collega-fotograaf. Hij lacht. De ander probeert in zijn kijken een geïnteresseerde reserve te leggen. Alleen de man linksvoor kijkt echt naar haar op. De andere zeven vertonen wat Tijs Goldschmidt zou noemen 'overspronggedrag'. Ze moeten opeens dringend wat tikken, iets aan een collega vragen of een sigaret opsteken. Dat laatste vooral. Ik tel drie sigaretten. De foto stond in de Cicero-bijlage van de Volkskrant van 26 mei bij een bespreking van Joshua Livestro's 'De adem van grootheid - Nederland in de jaren '50'. Die adem van grootheid had de redactie van de Telegraaf blijkbaar nog niet bereikt. De foto werd geweigerd en dook pas later weer op. Livestro zat samen met Hubert Smeets bij Wim Brands in Boeken&cetera op 14 mei jl..Een dag later of eerder landde de godin bij de aftrap van DOS-Sparta. Daar mocht de mooiste man van Nederland, of beter de enige mooie man van Nederland, doelman Frans de Munck haar kussen.Achteraf zei hij verbijsterd: 'En ik was niet eens aanvoerder.'Dit verhaal eindigt met Jan Cremer. De Hollandse jongen van Hongaarsen bloede die Jayne in 1966 versierde en meevoerde naar Zuid-Amerika. In het solide, zeer volledige boek 'Jan Cremer documentaire' van Hans Dütting (uitg. Signature 2005) staan de vele foto's (eentje met bijschrift en hartjes 'to Jan, a living doll') en de papieren bewijzen. De jaren '50 waren voorbij.

Tags: