Brievenbus

 Zouden er nog brieven geschreven worden was de vraag. Immers, er worden brievenbussen opgeruimd. Ter geruststelling: er worden brieven geschreven. Door mij bijvoorbeeld, en verstuurd via e-mail. Het echte probleem is het bewaard blijven. De geschiedschrijvers van de toekomst krijgen het moeilijk. De brievenbus is geprivatiseerd. 'Uw brievenbus is vol', zegt mijn provider. En sluit hem. Zo dwingt hij mij brieven weg te gooien. Eerst reclame en spam, maar dan. Wachten op de eerstvolgende crash. Waarbij ook foto's zullen verdwijnen. Er ontstaan mensen zonder verleden. Geesten. J.C. van Schagen (1891-1985) voorzag dit. Ik lees 'Onbestelbaar':

 'sinds ze dood is

zijn alle adressen verkeerd

eerst kwamen ze nog wel eens terug

mijn brieven

'vertrokken' of 'niet bekend' stond erop

later hoorde je helemaal niets meer

omdat er niemand meer is die op je wacht

en nu vanmorgen waren alle brievenbussen ook verdwenen

wèg

 

het geeft niet

soms ontmoet ik mijn echo wel'

J.C. van Schagen

 De dichter die zichzelf samenvatte in de regel 'Ik ga maar en ben'. Niet te overtreffen. Hij werd 94 (1891-1985), schreef veel en bewaa­rde alles zonder te schiften. Ingmar Heytze, die in 2008 een kleine bloemlezing maakte schrijft 'De dichter zelf zal er niet mee hebben gezeten, de postume bloemlezer des te meer die voelt zich een opkoper die de inhoud van een grote rommel­zolder moet komen taxeren.' Veel is er over de doden en de dood. Zoals:

 'ík heb mijn doden om me heen genomen

tot mantel

ze staan daar - dag en nacht

ze zwijgen

het is of ze iets van me wachten

of ze iets vragen willen soms

iets zeggen?

ze zien me aan

ze weten het

 

dat ik ze tot mijn kinderen heb genomen

want ik alleen nog weet ervan

wie is er buiten mij gebleven

wat is buiten mij dan stenen onverschilligheid?

ze hebben niemand meer

zo hulpeloos

zo eindeloos verlaten

staan ze maar om me heen te zwijgen

de weerlozen

die niets meer hebben dan mijn tranen

 

en hoe moet dat nu toch straks

als ik bij hèn zal staan?