zaterdag 19 april 2014 - 22:23
Vanmiddag bij Thom Mercuur in zijn expositie-gemaal in Gersloot bij Heerenveen, om het werk van Jonas Snijder te zien. Water hangt daar, niks als water. Rustig, onrustig, rimpelend, klotsend, spiegelend. En kijk je uit het raam dan zie je het zelfde, aan alle kanten water.
Snijder de Amsterdammer werkt met pastelkrijt. Indrukwekkend hoe hij het water in zijn macht heeft. In Museum Belvedère, in het nabije Heerenveen is hij tegelijkertijd een van de zes deelnemers aan 'Lichtobservaties' in series. Daar hangt behalve water van hem ook een serie bos. Hij groepeert zijn pastels in 'blokken', die als geheel een spanning hebben. Die composities lukken wonderwel. En zo kom je aan een wand terecht in wat een woud is. Dat woord. Boomstammen waardoorheen een open plek kan schemeren achter struikgewas en stronken. Zodat meteen de vraag rijst waar was ik. Dit zijn verdwaalbossen.
Voor zijn waterwerken - nieuw voor mij - geldt ook zoiets. Water verdubbelt, verveelvoudigt de wereld. Verdwalen in water, dat kan. Wie lang genoeg naar een bewegend wateroppervlak kijkt is weg. Dat overkomt je bij het werk van Jonas Snijder. Er is een erg mooie catalogus.
Eerst dus naar Belvedère en daarna naar Gersloot. Dit is voorlopig Thom Mercuurs laatste tentoonstelling. Hij gaat even zuidwaarts, Spanje, Portugal. Uitrusten. Of ie daar musea wil zien? 'Ja, maar niet te veel,' zegt de Friese vriend, 'Ik hou niet zo van dat katholieke gedoe.'
RSS