Siena

 De laatste keer dat ik in Siena kwam raakte ik betrokken in een kettingbotsing. Het wachten op de carabinieri duurde lang. Het geluid van autobanden over scherven heugt me.

 Tensl­otte kwam ik in de oude stad in een garage terecht waarvan de chef­monteur schilder­ijen verzamelde, die tussen zijn de gereedsch­appen aan de wanden hingen.

 Je kunt een stad en zijn omgeving zien als een levend, esthetisch geheel. Van bewoners, bedrijven, huizen en landschap. Vredig, eendrachtig en zo ook uitgebeeld in symbolische figuren.

 Zo hebben de bewoners het ervaren, sinds mensenheugenis. Dat moet wel.

 Als Ambrogio Lorenzetti in 1337-1339 Siena schildert in zijn fresco's voor de wanden van het Palazzo Pubblico, waarin hij de gevolgen van goed en slecht bestuur laat zien, is harmonie of de verstoring daarvan het thema. Burgerzin, verbondenheid. Lorenzetti beeldt het uit tot in de details.

 In de hemel boven de stad zweeft geen God, in 1339.

Tags: