Maar er is meer, zoals een teruggevonden brief van tekenaar Mark Smeets (1942-1999) uit Baarloo, bij Roermond waar hij bij zijn moeder verbleef, aan zijn vriend Evert Geradts in Toulouse. Daarin is sprake van de aardbeving die Roermond trof op 13 april 1992 om 03.20 's nachts met een sterkte van 5.8 op de Schaal van Richter.
Met als gevolg landverschuivingen, oeververzakkingen en zandfonteinen. Hij schrijft: '...vraiment, ein richtiges Erdbeben cher ami (beste vriend) dat mijn slaapkamertje hier midden in de nacht om half vier salvadordaliaans of edvardmunchiaans golfde met staccato geklang-begeleiding uit de verwarmingsradiator. Als er verder niets is, nog niks omgevallen is het wel iets om medegemaakt te hebben. En snappen doe ik het ook niet echt, dat niet het halve huis in elkaar valt van zoiets. Maar snappen is er toch sowieso al heel weinig bij de laatste tijd...' (...)
Smeets schrijft zoals hij tekent, hinkstapspringend, alsof zijn hersenen altijd meer aandragen dan het papier kwijt kan. Aan Geradts in Frankrijk schrijft hij: '.. mooi he Nederlands. Hoe doe jij dat, met zo'n volledige ontstentenis van het Nederlands praten? Ik zal je bewonderen maar niet benijden. Ik moge dan wel graag mijn dagelijkse spraak larderen met feinscmeckende Leckebissen uit de drie meest voor de hand liggende ons omringende talen, maar omgekeerd, neenee, dat is weer een beetje te veel embarras voor de H.H.Hersenen!'
Bij brieven voegde hij vaak tekeningen.
RSS