Het laatste kerkezakje dat ik in gebruik zag werd me voorgehouden door mijn grootvader, die ouderling was bij de Nederlands Hervormde kerk die kort na de oorlog de diensten hield in de aula van het Haags Gemeentemuseum. De oorspronkelijke kerk was tijdens de oorlog afgebroken voor de Atlantikwall.
Hij droeg z'n ouderlingenpak, een jacquet. En ik gooide de stuiver, die ik met instructie van m'n moeder had gekregen, in het roodfluwelen zakje dat hij me tijdens de preek opeens voorhield.
De kerkezakjes in de Kloosterkerk moeten al erg lang in gebruik zijn. Ik zag dat ze hier en daar versteld zijn. En ook van verschillende stoffen gemaakt, wat erop wijst dat sommige wegens slijtage vervangen zijn.
De vorm is uniek, nooit zag ik een andere. Praktisch ook. Je kunt het aan een handvat aannemen terwijl de ouderling de andere vasthoudt. En dan doogeven aan wie naast je zit. Er rolt geen geld over de vloer. In geen enkele ander land zag ik ooit zo'n kerkezakje.
ps. Doordeweeks was de zelfde aula een bioscoop, tijdelijk onderkomen van Kriterion..
RSS