woensdag 11 juli 2012 - 21:18
Het omkeerbare jaartal 1961 - zet je het op zijn kop dan staat het er nog - is het zenit van de haarlaktijd.
Met als symbool de onbegrijpelijk opgewekte, intens frisse Doris Day. De tijd van de stilstand, die werd samengevat in bijvoorbeeld het klassieke handboek voor opgroeiende meisjes 'Bekoorlijk en behoorlijk' of de film 'l'Année dernière a Marienbad'. Alain Relais (1961) laat die onbeweeglijke smetteloosheid zien.
En nu reikt Constance Willems me het werk van de fotograaf Walter Blum aan, uit het Spaarnestad-archief. Blum (1890‑1964) was van oorsprong een Berlijnse operazanger, hij verloor zijn stem, emigreerde in de jaren '30 naar Amsterdam en werd fotograaf. Vooral van ook weer smetteloze huiselijke taferelen en mode. Oa. voor de Libelle. Maar er is iets met hem aan de hand. Walter Blum maakt grapjes, soms hele vreemde, die alleen in 1961 gemaakt konden worden en die nu vooral raadselachtig zijn geworden. Alles zo mooi analoog van kleur. Ik vermoed een Kodak-roodzweem..
Ik denk dat een van onze fotomusea maar eens een Walter Blum-tentoonstelling moet inrichten. Later meer en waarom precies.
RSS