Afterlife (1)

Vanmiddag werd ik door Babs Bakels, curator van het uit­vaartmuseum op de Amsterdamse 'Nieuwe Ooster' rondgeleid langs haar baanbrekende expositie 'Afterlife'.

 Veertien internationale kunstenaars over leven en dood. En wat er al niet verandert in onze omgang ermee. Veel. Pasgeleden zag ik het graf van een loodgie­ter, waarop in marmer al zijn gereedschappen waren uitgehakt: een puntgave marmeren Black & Deck­er. Zoals je langs de weg de verregende knuffels van een veronge­lukte scooterjongen kunt aantreffen naast een emmer dode bloemen. Namen de Etrusken al niet huisraad mee om in het hiernamaals door te kunnen feesten?

En nu Afterlife. Melanie Bonajo heeft het 'meenemen' van at­tributen tot in het onzinnige doorgevoerd: een geestige piramide van huishoudelijke ar­tikelen, van een keukentrapje tot haar­borstels, armban­den, een mineraalwaterfles, aanstekers, afgeknipt haar, afdrukken van schoenzolen, een komische foto met 'your karma is leak­ing' tot plumeaus en een stapel pleerollen met lipsticks erop tot de gekalkte tekst 'you are the only exception'. Alles heeft een betekenis, reken maar.

 Het gangbare ritueel rond de grafsteen wordt steeds meer vervangen door de individuele expressie van de in­dividuele emotie. Daarom was het goed hier kunstenaars voor te vragen. Morgen en maandag na 22.00 in de Avonden meer.