Aan verliefdheid ontkomen

 Simon's luck heet het verhaal. En daar gaat ze: soms een uurtje slapend in haar auto langs de kant van de weg. En het lijkt te werken!

 'De kracht werd zwakker met de afstand. Zo eenvoudig was het, maar die afstand, dacht ze later, moest wel afgelegd worden per auto of bus of fiets. Je zou dit niet bereiken per vliegtuig. In een prairiestad in het zicht van Cypress Hills herkende ze de verandering. Ze had de hele nacht gereden, tot de zon achter haar opkwam en ze voelde zich kalm en helder. Ze ging een café binnen en bestelde koffie en gebakken eieren. Ze zat aan de bar en keek naar de gewone dingen die je achter een bar ziet - de koffiepotten en de glimmende, maar waarschijnlijk muffe citroen- en frambozentaart, de dikglazen kommen waar je ijs of gelatinepudding in doet. Het waren die schaaltjes die haar vertelden dat ze er anders aan toe was. Ze had niet kunnen zeggen dat ze ze mooi vond of veelzeggend zonder de boel verkeerd voor te stellen. Alles wat ze had kunnen zeggen was dat ze ze op een manier zag die onmogelijk zou zijn voor iemand die op welke manier dan ook verliefd was. Ze voelde hun stevigheid met een genezende dankbaarheid waarvan het gewicht zich comfortabel in haar hersens en voeten nestelde. Ze realiseerde zich dat ze dit café was binnengekomen zonder het minste verwijderde idee van Simon, het leek er dus op dat de wereld niet langer een podium was waar ze hem zou kunnen ontmoeten en weer zichzelf geworden was.’