Vanmiddag werd ik door Admire Kamudzengerere in z'n studio op de Rijksacademie rondgeleid.
Hoe ziet Holland eruit als je uit Harare komt? Hoe zie je er zelf uit? Terug naar de film die Admire van zijn gezicht maakte. Eerst beschildert hij het in kleur, dat wordt een traditioneel Afrikaans, Zimbabweaans gezicht. Daarna schildert hij het wit, als een omgekeerde Al Jolson. En - het kan niet wit genoeg - er komt nog een laag plastic over het gezicht, en daar gaan weer dotten scheerschuim overheen. Witte lagen volgen elkaar op.
Daarna dan komt, geleidelijk het scheren, afpoetsen, afschminken. Langzaam wordt Admire weer zwart. De uitleg die hij erbij geeft is helder. Wat hij laat zien zijn de talloze rollen die hij - hier in Amsterdam en in Harare - als modern kunstenaar elke dag weer speelt, van witte neger, zwarte blanke en alles daartussen. Dit met groot plezier. We schieten steeds weer in de lach.
Dan schakelt hij over naar een schilderij van een schakende oud-Hollandse meester. Rembrandt? Hij - met hoed en sierkraag - zit achter een schaakbord met als stukken de vreemdste dieren: een paard met een ruiter die een kwast hanteert als lans, een bok met de schreeuw van Munch op z’n bek.
Zo schaakt Admire met de wereld. Later meer, ook in de Avonden.