Alice Munro's biografie

 Vergis je niet in de onverzettelijkheid van deze dochter van een bontfokker - die ze altijd in ere hield - en een onderwijzeres, een deftige dame die zich te goed vond voor de wereld. Alice trouwde op haar negentiende met haar eerste vriendje, Jim Munro. In het autobiografische verhaal 'The Ticket' schrijft ze:

 "De vooruitzichten waren niet veel­belovend. In die zelfde herfst waren mijn vader en broer bezig het deksel van de waterput op het zijerf te repareren en mijn broer zei 'We kunnen dit beter goed doen. Want als die jongen hier in valt krijgt ze nooit meer een ander.' En dat werd een favoriete familiegrap. Natuurlijk lachte ik ook. Maar waar de mensen om me heen zich zorgen om maakten, was voor mij ook een zorg, tenminste van tijd tot tijd. Wat was er mis met me? Aan mijn uiterlijk lag het niet. Iets anders. Iets anders, helder als een waarschuwingssignaal, joeg mogelijke vriendjes en potentiele echtgenoten van mijn pad.'

 In 1973 scheidde ze na 22 jaar van Munro. Waarna zij en haar twee dochters - hippietijd in de Canadese provincie - joints gingen roken en minirokken dragen. En hun vader en ex uitmaakten voor een male chau­vinist pig. Jonge vrouwen bij Alice Munro zijn vaak koket, hun uiterlijk doet ertoe, net als hoe ze gekleed gaan. Ze gebruiken vaak 'blusher'. Over dat ‘iets anders’: intelligentie hoeft dus geen handicap te zijn.