Autofoto's (2)

 De auto heeft zo'n grote vanzelfsprekendheid bereikt dat je in romans zelden meer leest hoe mensen rijden of meerijden. Zelfs in films staat zelden iemand met pech op de vluchtstrook. De beste autothriller blijft Spielbergs Duel (1971), waarin een personenwagen geterroriseerd wordt door een massieve oplegger.

 Mijn eerste filmfile was die in de opening van Fellini's Otto e mezzo, waar Mastroianni op de ring van Rome muurvast zit en je hem tenslotte aan ballonnen ziet opstijgen uit zijn benauwd­heid, nagestaard door nog steeds beklemde medeautomobilisten. Ontzagwekkend de opluchting en bevrijding.

 Op de autofoto's van Lee Friedlander die in FOAM te zien zijn is de lijflijke auto-ervaring uit zicht. Geen gezinsauto vol zeurende kinderen, speel- en snoepgoed en overspannen ouders, als een binnen­huisje van Jan Steen. Dat moet nog eens.

 Mijn mooiste autobinnenhuisjes zag ik op de Romeinse Gianicolo, heuvel met uitzich­tspunt aan de T­iber, vlak bij het Vatic­aan. Onvergetelijk die rij zacht schommelende FIAT-jes. Bij Fried­lander geen autoseks, nauwelijks sloop ook. En weinig oog voor de voorstellingen die je alleen ziet van achter het stuur.